ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

http://coltisorderai.blogspot.com

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ- ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ


Αγαπητοί φίλοι του Κορινθιακού 
Ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ορθολογικής Ανάπτυξης του Κορινθιακού κόλπου «Ο ΑΡΙΩΝ» σε συνεργασία με την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, όλους τους δήμους του Κορινθιακού και πολλούς τοπικούς φορείς πραγματοποιούμε εκστρατεία ενημέρωσης με κεντρικό σύνθημα: «Πλαστική Σακούλα στον Κορινθιακό; Όχι Ευχαριστώ», στοχεύοντας στην πρόληψη και μείωση της ρύπανσης που προκαλούν οι πλαστικές σακούλες στο παράκτιο, θαλάσσιο, και όχι μόνο, περιβάλλον του Κορινθιακού κόλπου.
Στο link Πείτε τη γνώμη σας για τη μείωση της πλαστικής σακούλας στον Κορινθιακό παρουσιάζονται τα μέτρα πολιτικής που μπορούν να εφαρμοσθούν και μπορεί ο ερωτώμενος να καταχωρεί την εκτίμησή του, για κάθε μέτρο πολιτικής, για το εάν συμφωνεί ότι μπορεί να εφαρμοσθεί στο δήμο του. Το ερωτηματολόγιο μπορούν να το απαντήσουν από τους δήμους του Κορινθιακού Κόλπου, αλλά και από όλους τους δήμους της Ελλάδας. Παρακαλείστε στο τέλος να δηλώσετε εάν κατοικείτε ή όχι σε δήμο του Κορινθιακού Κόλπου και ποιος είναι αυτός ο δήμος.θα ήταν πολύ χρήσιμο εάν μπορούσατε απαντήσετε και να προωθήσετε το παρόν e-mail σε όλες τις επαφές σας με την προτροπή να διαθέσουν 5 μόνο λεπτά για να απαντήσουν το ερωτηματολόγιο, ώστε να έχουμε μία πολύ καλή εικόνα από τις προθέσεις των πολιτών σε τοπικό επίπεδο σε ένα στατιστικά σημαντικό δείγμα απαντήσεων.Η συμμετοχή στην έρευνα είναι εθελοντική, τα δεδομένα που συλλέγονται ανώνυμα και οι απαντήσεις σας θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τους σκοπούς της έρευνας. Τα αποτελέσματα από την έρευνα θα δημοσιοποιούνται σταδιακά στην ιστοσελίδα της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης και στο τέλος των δράσεων θα δημοσιοποιηθούν συνολικά στα ΜΜΕ.

Νίκη Καρδακάρη
Εκ μέρους της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης (ΟΕΑ)​
 

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Πόλεμος για το Νερό: Ο αποσιωποιημένος περιβαλλοντικός παράγοντας


του Κώστα Νικολάου
Νερό! Δεν έχεις ούτε γεύση, ούτε χρώμα, ούτε άρωμα, δεν μπορεί κανείς να σε ορίσει, σε γεύεται χωρίς να σε γνωρίζει. Δεν είσαι απαραίτητο στη ζωή: είσαι η ζωή ….. Είσαι ο μεγαλύτερος πλούτος που υπάρχει στον κόσμο [1].
Το νερό αποτελεί θεμελιώδες συστατικό της ζωής. Χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή στον πλανήτη. Αυτή η κοινή διαπίστωση διατρέχει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, από την αρχαιότητα (ύδωρ αρχή πάντων) μέχρι σήμερα. Αυτή η διαπίστωση οδηγεί αναπόφευκτα σε μια ακόμη: όποιος ελέγχει το νερό, ελέγχει τη ζωή, ελέγχει τα πάντα.
Το νερό αντιμετωπίζεται ως κοινό αγαθό ανά τους αιώνες, από τα αρχαία χρόνια σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου και μέχρι σήμερα σε αρκετά μέρη του πλανήτη. Κι αυτό συνέβαινε και συμβαίνει όταν η διαχείρισή του είναι κοινωνική και αποκεντρωμένη σε επίπεδο κοινότητας με άμεση συμμετοχή των πολιτών, με ελεύθερη πρόσβαση για όλους και με σεβασμό στον κύκλο του νερού στη φύση[2].
Τι σχέση έχει το νερό με τον πόλεμο; Τραγικά μεγάλη.
Στο κείμενο αυτό εξετάζονται τρεις πλευρές του θέματος, που συνδέονται μεν μεταξύ τους, αλλά η ξεχωριστή παρουσίασή τους συμβάλλει σημαντικά στη συνολική προσέγγιση: α) πόλεμος για το νερό στο εσωτερικό των χωρών και σε παγκόσμια κλίμακα, που σχετίζεται με την ιδιωτικοποίηση του νερού, β) πόλεμος για το νερό μεταξύ κρατών και γ) το νερό ως πολεμικό όπλο.
Πόλεμος για το νερό στο εσωτερικό των χωρών και σε παγκόσμια κλίμακα: Η ιδιωτικοποίηση
Το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού έγινε ιστορικά και σε όλο τον κόσμο, όταν η ιδιοκτησία και η διαχείρισή του πέρασε σε κάποια συγκεντρωτική δομή: είτε κεντρικό κράτος είτε τοπικές και περιφερειακές αρχές. Αυτό σηματοδότησε την χρησιμοποίησή του για άδικη έμμεση φορολόγηση από τις συγκεντρωτικές δομές ή το άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίησή του και την αποκόμιση κερδών από εταιρίες. Ταυτόχρονα, σηματοδότησε την κατάργηση της δημοκρατίας του νερού και τον συγκεντρωτικό και πέρα από τους πολίτες έλεγχό του, που τελικά σημαίνει έλεγχο της ζωής τους.Όποια κι αν είναι η ιδιοκτησία και διαχείριση, η ρύπανση του νερού με οποιαδήποτε μορφή (φαινόμενο θερμοκηπίου - κλιματική αλλαγή, όξινη βροχή, ρύπανση λιμνών – ποταμών – θαλασσών - υπόγειων νερών κλπ) είναι παραβίαση του φυσικού νόμου του κύκλου του νερού, οδηγεί στην αδυναμία αξιοποίησής του για την αναπαραγωγή της ζωής, στην ανάγκη απορρύπανσής του για να αξιοποιηθεί και αποτελεί σε τελευταία ανάλυση, ιδιοποίηση ενός κοινού αγαθού, δηλαδή, ιδιωτικοποίησή του[3].
Η κρατική διαχείριση, παρά τους όποιους νόμους, συντάγματα, θεσμούς, δικαιοσύνη κλπ, οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση, διότι “όλες οι ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών - αδιάφορο ποια τάξη έχει αυτήν τη στιγμή την εξουσία - πρέπει να περάσουν από την κρατική θέληση, για να αποκτήσουν γενική ισχύ με τη μορφή νόμων ...... η θέληση του κράτους στις γενικές της γραμμές καθορίζεται από τις μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών, από την υπεροχή της μιας ή της άλλης τάξης” [4] και όταν κυρίαρχη είναι η αστική τάξη, τότε το δίκαιό της είναι η θέληση της τάξης της που αναγορεύτηκε σε νόμο[5].
Τα κινήματα νερού (αλλά και των άλλων κοινών αγαθών) σε όλο τον κόσμο (και στην Ελλάδα), αυτό που βιώνουν στην «καλύτερη» περίπτωση είναι μια προσπάθεια των κυβερνήσεων να βρίσκεται ο έλεγχος του νερού στο κράτος. Έτσι ώστε, “όσοι αναζητούν πρόσβαση στο νερό υποχρεώνονται όλο και περισσότερο να προσφεύγουν στο κράτος, το νόμο και τα δικαστήρια ...... Αλλά, οι μακράς διάρκειας επιτυχίες τους, σηματοδοτημένες από τον “Πόλεμο του Νερού” (Cochabamba, Bolivia), έχουν αποδείξει ότι με οριζόντια οργάνωση μπορούν να ξανακερδίσουν την ικανότητά τους να διαχειρίζονται τους πόρους τους, χαράσσοντας την αυτονομία τους απέναντι στην κατεστημένη εξουσία και τις παραδοσιακές μορφές δημοκρατίας. Οι άνθρωποι σήμερα δεν οργανώνονται για να ζητούν από το κράτος, αλλά για να προσδιορίσουν και να διαμορφώσουν τους όρους της δικής τους ζωής” [6], ανατρέποντας τις πολιτικές, που δίνουν τελικά όλη την εξουσία στις εταιρίες[7].
Πόλεμος για το νερό μεταξύ κρατών
Το νερό αποτέλεσε αιτία πολέμου, δημιουργώντας και διαλύοντας αυτοκρατορίες και συμμαχίες εδώ και χιλιάδες χρόνια. Γύρω στο 2600 π.Χ. στη Μεσοποταμία (στο σημερινό Ιράκ), έγινε ο πρώτος γνωστός πόλεμος για το νερό. Οι πόλεις-κράτη της Umma και του Lagash πολέμησαν επί αιώνες για την εκμετάλλευση αρδευτικών καναλιών που τροφοδοτούνται από τον ποταμό Τίγρη[8].
Σύγχρονο ενδεικτικό παράδειγμα πολέμου για το νερό μεταξύ κρατών είναι η διαρκής αντιπαλότητα για τα νερά των ποταμών Ιορδάνη, Litani, Orontes, Yarmuk κλπ της Μέσης Ανατολής (ελάχιστα γνωστών πέρα από την περιοχή αυτή). Αυτή ήταν η κύρια αιτία του αραβο-ισραηλινού πολέμου του 1967. Από τότε, όσες προσπάθειες έγιναν για κατάπαυση του πυρός και συμφωνίες ειρήνης μεταξύ του Ισραήλ και των γειτονικών του χωρών, μπλοκαρίσθηκαν από το ζήτημα του νερού. Οποιοδήποτε σχέδιο κατανομής του νερού αποτύγχανε διότι, ενώ κάθε φορά που αυξανόταν η κατανάλωση νερού των γειτόνων, το Ισραήλ εξακολουθούσε να καταναλώνει 5 φορές παραπάνω νερό κατά κεφαλήν σε σύγκριση με τις κατά πολύ λιγότερο βιομηχανοποιημένες και λιγότερο εντατικά καλλιεργήσιμες γειτονικές χώρες. Το 1967 το Ισραήλ πήγε σε πόλεμο με την Συρία και την Αίγυπτο, εν μέρει διότι οι άραβες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εκτρέψουν προς αυτούς τα νερά από τις πηγές του Ιορδάνη ποταμού, που τροφοδοτεί το Ισραήλ. Σε αυτόν τον πόλεμο, το Ισραήλ κατέλαβε τον ποταμό Baniyas της Συρίας, τον τελευταίο από τις σημαντικές πηγές του Ιορδάνη, που δεν ήταν υπό τον έλεγχο του Ισραήλ[9].
Το νερό είναι επίσης, η μεγαλύτερη πλευρά του Παλαιστινιακού ζητήματος. Σήμερα, η διαχείριση της κατανομής των διασυνοριακών νερών αποτελεί την «κρυμμένη πολιτική» του ζητήματος Ισραήλ-Παλαιστίνης. Το κράτος του Ισραήλ ως περιφερειακή ηγεμονική δύναμη, έχοντας πάρει τη μερίδα του λέοντος των πηγών στα πρώτα 20 χρόνια της ύπαρξης του, συμπεριφέρεται τώρα ως συνεργάσιμο συγκριτικά με τις παλιές του δράσεις, μπαίνοντας σε διαπραγματεύσεις για να διατηρήσει τη θέση του, ενώ η Παλαιστίνη βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, εξαναγκασμένη να ζήσει σε μια πραγματικότητα που δημιούργησαν οι κυρίαρχοι[10].

Το νερό ως πολεμικό όπλο

Όταν η κυβέρνηση του Ισραήλ παρέχει νερό στους πολίτες της για να τους ωθήσει να ενταχθούν στους οικισμούς στους ξηρούς λόφους της Δυτικής Όχθης, αλλά το αρνείται στους παλαιστίνιους κατοίκους, τότε το νερό χρησιμοποιείται ως πολεμικό όπλο για να οδηγήσει σε αναγκαστική μετακίνηση παλαιστινιακού πληθυσμού σε άλλες περιοχές, δηλαδή, σε προσφυγιά. Όταν οι στρατοί και οι πολιτοφυλακές στη Μοσούλη (Ιράκ) ή στη Δαμασκό (Συρία) πολεμούν για να καταλάβουν και να ελέγχουν τα φράγματα ή τις πηγές πόσιμου νερού, από τις οποίες εξαρτάται ο εχθρός τους, τότε το νερό χρησιμοποιείται ως πολεμικό όπλο για να οδηγήσει στον έλεγχο των εδαφών και των ανθρώπων[11].
“Στα παλαιστινιακά εδάφη, ένας μεγάλος αριθμός στη Δυτική Όχθη δεν έχει πρόσβαση σε δίκτυο ύδρευσης, ενώ η λωρίδα της Γάζας πίνει στην καλύτερη περίπτωση αφαλατωμένο και στη χειρότερη μολυσμένο νερό, ενώ ακόμα και οι δεξαμενές του βρόχινου νερού κατεδαφίζονται λόγω «έλλειψης οικοδομικής άδειας». Αυτή την πολιτική αποκλεισμού, την υλοποιούν συστηματικά ο ισραηλινός στρατός, οι έποικοι και η κρατική εταιρεία ύδρευσης Mekorot (σ.σ. ενδιαφερόμενη και για την ΕΥΑΘ), στην οποία έχει παραχωρηθεί η διαχείριση των υπόγειων νερών της Δυτικής Όχθης ενώ σύμφωνα με τις συμφωνίες του Όσλο, οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν μόνο το 20 % του δικού τους νερού. Το Ισραήλ έχει επιβάλει στην Παλαιστινιακή Αρχή να αγοράζει άλλο ένα ποσοστό από την Mekorot”[12].
“Ο Τίγρης και ο Ευφράτης, αποτελούν ενιαίο σύστημα και ορίζουν την ενδιάμεση περιοχή της Μεσοποταμίας. Τρία κράτη μοιράζονται σήμερα τη Μεσοποταμία: η Τουρκία, από τα βουνά της οποίας πηγάζουν τα ποτάμια, η Συρία και το Ιράκ, που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της έκτασής της. Η Τουρκία, αν και υπολείπεται σε έκταση, κατέχει τις πηγές και προσπαθεί να αντλήσει τα μέγιστα δυνατά πλεονεκτήματα αγνοώντας τις ανάγκες των γειτόνων της. Ως εκ τούτου υλοποιεί εδώ και δεκαετίες, ένα μεγάλο «αναπτυξιακό» πρόγραμμα, το περιβόητο GAP με 19 υδροηλεκτρικά εργοστάσια, 22 φράγματα, αγωγούς και κανάλια πολλών χιλιομέτρων κλπ. Το 1990 ολοκληρώθηκε το φράγμα Ατατούρκ, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Τη στιγμή αυτή η φραγματοποίηση προχωράει στους παραπόταμους του Ευφράτη αλλά και του Τίγρη, όπου οι μεγαλύτερες αντιδράσεις αφορούν το φράγμα Ιλισού. Η ποσότητα του διαθέσιμου νερού στη Συρία και στο Ιράκ έχει μειωθεί δραματικά, τα πλημμυρικά φαινόμενα έχουν εξαφανιστεί και η ποιότητα του νερού έχει πέσει, αφού έρχεται επιβαρυμένο με γεωργικά υπολείμματα. Η Τουρκία αρνείται σταθερά να υπογράψει τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τις χρήσεις των Διεθνών Υδατορευμάτων και απλώς έχει δηλώσει μονομερώς ότι θα παρέχει μια ελάχιστη ποσότητα, η οποία δεν ικανοποιεί τους γείτονες. Προστίθεται εδώ μια οικολογική ερμηνεία της συριακής κρίσης, που εντοπίζει το πρώτο αίτιο στην πενταετή ξηρασία, από το 2006 μέχρι το 2011, τη μεγαλύτερη και εντονότερη στην ιστορία της Συρίας. Πάνω από ένα εκατομμύριο αγρότες εγκατέλειψαν τη γη τους και άρχισαν να συρρέουν εξαθλιωμένοι στις πόλεις, δημιουργώντας συνθήκες κοινωνικής αναταραχής. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η διάλυση του Ιράκ και της Συρίας έχει παραδώσει τις δύο χώρες στην τουρκική υδροηγεμονία”[13].
Ο πόλεμος μεταξύ του συριακού στρατού και των τζιχαντιστών ISIS έχει κατακλύσει την πιο πολύτιμη πηγή νερού του πληθυσμού: την πηγή στο Wadi Barada, βορειοδυτικά της Δαμασκού, που παρέχει σχεδόν τα δύο τρίτα του πόσιμου νερού της πόλης. Όποιος ελέγχει την περιοχή της πηγής ελέγχει έμμεσα τη ζωή των εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν μέσα και γύρω από τη πρωτεύουσα της Συρίας. Οι αντάρτες είχαν καταλάβει την περιοχή για μήνες. Οι αντλίες στο εργοστάσιο νερού Wadi Barada υπέστησαν ζημιές και το νερό που εξακολουθεί να ρέει έχει ρυπανθεί με πετρέλαιο ντίζελ. Περισσότεροι από 5,5 εκατομμύρια άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένων 2 εκατ. παιδιών) στη μεγαλύτερη περιοχή της Δαμασκού έχουν αποκοπεί από την παροχή νερού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ[14]. Η καταστροφή των πηγών νερού δεν είναι νέα στη Συρία. Υπήρξαν 30 εσκεμμένες περικοπές νερού το 2016 στο Αλέππο, Δαμασκό, Χαμά, Ράκκα και Ντάρα. Οι αντλίες καταστράφηκαν και οι πηγές νερού μολύνθηκαν με σαφή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ιδιαίτερα για τα παιδιά που ζουν σε πολεμικές ζώνες, ο αγώνας για επιβίωση επιδεινώνεται καθημερινά. Εκτός από την αδυσώπητη βία σε χώρες όπως η Συρία, το πιο βασικό μέσο επιβίωσης - το νερό - έχει γίνει ένα όπλο πολέμου. Για πολλά παιδιά, η έλλειψη νερού σημαίνει ότι αναγκάζονται να περπατούν για ώρες προκειμένου να βρουν, γεγονός που τα θέτει σε πραγματικό κίνδυνο βίας και θανάτου. Το 2015, 11 παιδιά σκοτώθηκαν κατά τη συλλογή νερού για τις οικογένειές τους. Εκτός από τους κινδύνους στην πορεία, η συλλογή νερού από μη ρυθμιζόμενες πηγές γίνεται όλο και πιο τραγική για τα παιδιά, διότι, αν οι σφαίρες δεν τους σκοτώσουν, το νερό μπορεί να το κάνει. Το ανεπεξέργαστο ή μολυσμένο νερό εκθέτει τα παιδιά σε μεταδιδόμενες λοιμώξεις, που προκαλούν ασθένειες. Ταυτόχρονα, η πολεμική σύγκρουση καταστρέφει τις προμήθειες υγειονομικής περίθαλψης και τις εγκαταστάσεις που χρειάζονται τα παιδιά όταν τα μολυσμένα νερά τα κάνουν άρρωστα. Στη Συρία, υπάρχουν 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι που χρειάζονται ασφαλές νερό, από τα οποία περίπου 6 εκατομμύρια είναι παιδιά[15].
Στη Μοσούλη (Ιράκ), ο πόλεμος μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων και του ISIS σήμαινε ότι περισσότερο από 11 εκατομμύρια άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένων 5,1 εκατομμυρίων παιδιών) χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, όπου τα δύο τρίτα των παιδιών του Ιράκ είναι εκτός σχολείου και έχουν υποστεί αφυδάτωση και ασθένειες. Στην Υεμένη, σε δύο χρόνια εμφυλίου πολέμου, 15 εκατομμύρια άνθρωποι (σε σύνολο πληθυσμού περίπου 28 εκατομμυρίων) δεν μπορούν να έχουν ούτε ασφαλές νερό ούτε υπηρεσίες υγείας[16].

Ειρήνη, μόνο με το νερό στα χέρια των πολιτών

Όλες οι υπάρχουσες εμπειρίες από όλο τον κόσμο (και από την Ελλάδα), οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ανάθεση της διαχείρισης του νερού σε λίγα χέρια ιδιωτικά ή κρατικά, καταλήγει τελικά σε ρύπανση, υποβάθμιση, στέρηση και αυξημένα τιμολόγια νερού. Κάθε είδους αυταπάτη ανάθεσης έχει πλέον τελειώσει[17].
“Περισσότερο από κάθε άλλο πόρο, το νερό πρέπει να παραμείνει κοινό αγαθό και απαιτεί κοινωνική διαχείριση ….. Οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στη ζωή και στους πόρους που τη διατηρούν, όπως το νερό ….. ενώ η αειφορία του καθώς και η δίκαιη κατανομή του εξαρτώνται από τη συνεργασία ανάμεσα στα μέλη της κοινωνίας”[18]. “Ο υδρολογικός κύκλος του πλανήτη είναι μια δημοκρατία νερού …… Η φύση δεν διανέμει το νερό ομοιόμορφα. Το διανέμει δίκαια ….. σε κάθε οικοσύστημα, σε κάθε αγρο-κλιματική ζώνη, το νερό είναι δίκαια κατανεμημένο - όλα τα είδη παίρνουν το μερίδιό τους σε νερό. Η φύση δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των αναγκών ενός μικροβίου και ενός θηλαστικού, φυτών και ανθρώπων ……. Η παγκοσμιοποίηση υπονομεύει τη δημοκρατία του νερού του πλανήτη ….. Η εταιρική αεροπειρατεία του νερού διευκολύνεται από τη δημιουργία των εταιρικών κρατών – κρατών, που συγκεντρώνουν εξουσία ….. και διαβρώνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα της κοινότητας ….. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, η δημοκρατία του νερού, είναι ταυτόχρονα μια εμβάθυνση της δημοκρατίας και μια υπεράσπιση των πραγματικά δημοκρατικών δομών”[19].
Η πιο συμβατή υπάρχουσα δομή για την υλοποίηση της κοινωνικής-κοινοτικής διαχείρισης, για την άμεση συμμετοχή των πολιτών, για τη δημοκρατία του νερού και για την επανάκτησή του ως κοινό αγαθό με σεβασμό στον φυσικό νόμο του κύκλου του νερού είναι οι μη-κερδοσκοπικοί συνεταιρισμοί. Η συνεργατική διαχείριση του νερού από τους πολίτες, δεν αποκλείει τη διακριτή συμμετοχή των εργαζομένων στην ύδρευση-αποχέτευση ή/και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αλλά σε κάθε περίπτωση και όποια μορφή κι αν έχει μια συνεργασία κοινωνικών φορέων, η βάση της δημοκρατίας του νερού και της κοινωνικής διαχείρισης είναι οι συνεταιρισμοί νερού των ίδιων των πολιτών της κοινότητας, οι οποίοι τελικά θα αποφασίζουν[20].
Αν υπάρχει μια εγγύηση για να μην παραβιάζεται ο φυσικός νόμος του κύκλου του νερού και να μην γίνει ποτέ ιδιωτικοποίησή του, αυτό μπορεί να διασφαλιστεί μόνον με τη συνεργατική διαχείριση του νερού από τους ίδιους τους πολίτες, διότι εκεί μπορεί να γίνει συνείδηση και πράξη ότι είμαστε μέρος της φύσης και όχι κατακτητές της, εκεί μπορεί να αναπτυχθεί μια νέα κοινωνική συνείδηση για τη συλλογική διαχείριση των κοινών αγαθών και για το κοινό καλό. Εκεί μπορεί να αναπτυχθεί μια νέα ηθική που βάζει τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη, που η συσσώρευση χρήματος δεν είναι αυτοσκοπός. Εκεί μπορεί να αναπτυχθεί η σύνδεση της ηθικής με την πολιτική, γιατί αυτή η σύνδεση είναι η προϋπόθεση για την έλευση ενός καλύτερου κόσμου. Αρνούμενοι αυτό, σημαίνει ότι αγνοούμε την ιστορία της ανθρωπότητας[21].

Σημειώσεις - Πηγές



[1]Antoine de Saint-Exupéry, “Terre des hommes”, Grand Prix du roman de l'Académie française, 1939
[2]Νικολάου Κ., Το Νερό ως Κοινό Αγαθό, πέρα από τις Εταιρίες και το Κράτος, Εκδόσεις Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας “UnivSSE Coop”, Θεσσαλονίκη, 2017
[3]Νικολάου Κ., 2017 , ό.π.
[4]Engels F., Ο Φόιερμπαχ και το τέλος της γερμανικής φιλοσοφίας, Εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 2007
[5]Marx K., Engels F., Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, Εκδ. Γνώσεις, Αθήνα, 1968
[6]Olivera M., Water Beyond the State, North American Congress on Latin America – NACLA’s Magazine, Fall Issue, 2014
[7]Nikolaou K., L'attente d'un cadre légal favorable aux coopératives - Comment rompre avec les politiques qui donnent tous les pouvoirs aux entreprises? , L'Humanité, 3.3.2015
[8]Lhuisset E., Last Water War: Ruins of a Future, Paradox, 2016, http://www.paradox.nl/project/lastwaterwar/#work
[9]Cooley J.K., The War over Water, Foreign Policy, 54: 3-26, 1984
[10]Zeitoun M., Power and water in the Middle East. The hidden politics of the Palestinian Israeli water conflict, Ed. I.B.Tauris and Co., London and New York, 2009
[11]Zeitoun M., Water and War, Helsinki Times, 16.3.2017, http://www.helsinkitimes.fi/columns/columns/viewpoint/14615-water-and-war.html
[12]Παπαδημητρίου Γ., Ο πόλεμος του νερού στη Μέση Ανατολή, (βασισμένο στην εισήγηση στο φεστιβάλ B-FEST του περιοδικού «Βαβυλωνία»), 31.5.2017, http://papadimitriou-giannis.blogspot.gr/2017/05/blog-post.html
[13]Παπαδημητρίου Γ., ό.π.
[14]Knipp K., Syria: Water as a weapon of war, Deutsche Welle, 7.1.2017, http://www.dw.com/en/syria-water-as-a-weapon-of-war/a-37049413
[15]Wijesekera S., When Water Becomes A Weapon Of War, Huffington Post, 12.6.2017, http://www.huffingtonpost.com/sanjay-wijesekera/when-water-becomes-a-weap_b_14500786.html
[16]Dineen J., What Do Water and War Have to Do With Each Other? Tragically, a Lot, Unicef, 22.3.2017, https://www.unicefusa.org/stories/what-do-water-and-war-have-do-each-other-tragically-lot/32034
[17]Κ136, Αγωνιζόμαστε μέχρι την τελική νίκη. Βάζουμε τέλος στην αυταπάτη της ανάθεσης, www.136.gr, 9.10.2016
[18]Shiva V., Πόλεμοι για το νερό, Εκδ. Εξάρχεια, Αθήνα, 2011
[19]Shiva V., Resisting water privatisation, building water democracy, A paper on the occasion of the World Water Forum in Mexico City, www.globalternative.org, 2006
[20]Νικολάου Κ., 2017, ό.π.
[21]Ortiz J., Le Che réconcilie l’éthique et la politique", L'Humanité, 27.7.2017

______________________________

*   Το κείμενο αυτό αποτελεί την βάση ομότιτλης εισήγησης, που έγινε στο πλαίσιο συζήτησης με γενικό τίτλο "Πόλεμος και περιβάλλον" στο Green Wave Festival, Θεσσαλονίκη, 14.9.2017

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

SOS.......The WeatherGate

Παναγιώτα Μπλέτα

Οι φυσικές καταστροφές αποτελούν σήμερα το καινούργιο προβοκατατόρικο όπλο στα χέρια εκείνων που προσπαθούν να ρυθμίσουν τη μοίρα του πλανήτη. Δοκιμάζεται η Αμερική από τους τυφώνες και «δικάζεται» ο Αμερικάνος πολίτης, για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει οι πολιτικοί και οικονομικοί αρχηγοί του, απέναντι στην ανθρωπότητα. Πρώτα ο τυφώνας Χάρβευ. Μετά ο τυφώνας Ίρμα κατάστρεψε ανθρώπους και περιουσίες, στο πρόσφατο παρελθόν. Ο τυφώνας Ίρμα αφού κατάστρεψε την Καραϊβική χτύπησε την Φλόριντα και προκάλεσε ένα σπάνιο φαινόμενο, άδειασε η θάλασσα σε μεγάλες αποστάσεις. Το πρωτοφανές φαινόμενο παρατηρήθηκε σε ορισμένα νησιά στις Μπαχάμες, σε όλο το μήκος της ακτής της Φλόριντα και σε όλο το μήκος του Κόλπου του Μεξικού.Σύμφωνα με δηλώσεις του παγκοσμίου φήμης φυσικού Michio Ο Kaku, ο ουρανός ψεκάζεται με νανοσωματίδια και οι καταιγίδες ενεργοποιούνται με τη χρήση λέιζερ. Εκείνο που δεν αποκάλυψε όμως, είναι ότι μέσα σε λίγα λεπτά η δράση του λέιζερ οδηγεί σε σημαντική αύξηση της ολικής πυκνότητας σωματιδίων πάγου που μπορούν να προκαλέσουν βιβλικά φαινόμενα, όπως σεισμούς, τυφώνες και πλημμύρες, γιατί δεν έχουν προβλεφτεί οι συνέπειες από τα παρεμβατικά αυτά προγράμματα/πειράματα που μπορούν να αλλάξουν τον καιρό.
Γιατί απλά αποτελούν το προκάλυμμα για τα πραγματικά κίνητρα αυτών των προγραμμάτων/πειραμάτων.
Το ερευνητικό πρόγραμμα HAARP -High Frequency Active Auroral Research Program- δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στα πλαίσια της ιονοσφαιρικής έρευνας και αφορά ερευνητικό πρόγραμμα υψηλής συχνότητας δραστικής ακτινοβολίας που συνδέεται με τον έλεγχο των δυνάμεων της φύσης και τη μαζική καταστολή των μαζών…
Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα/πείραμα εμπλέκονται: Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, το Ναυτικό, το Πανεπιστήμιο της Αλάσκας Φέρμπανκς και η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Έργων Άμυνας - DARPA.
Πολύνεκρος σεισμός στο Μεξικό, τυφώνες που καταστρέφουν την Αμερική, πλημμύρες που καταστρέφουν την Ινδία και την Ρωσία και πυρκαγιές που καταστρέφουν τον βορειοδυτικό Ειρηνικό, οι αφύσικες καιρικές συνθήκες αποτελούν σήμερα το καινούργιο όπλο πολέμου στα χέρια της πολιτικής και οικονομικής ολιγοκρατίας, προκειμένου να σπείρουν το φόβο και έτσι να ελέγχουν το συνειδητό και ασυνείδητο των υπηκόων τους και να κατανέμουν πλούτο και εξουσία όπως αυτοί ορίζουν. Η προσπάθεια να οπλοποιηθεί ο καιρός, έχει φτάσει σε «επιστημονική» αρτιότητα αποσταθεροποίησης του κλίματος/θερμοκρασίας ανά περιοχή/κράτος, με στόχο την αποσταθεροποίηση της παραγωγικής, κοινωνικής, πολιτικής δραστηριότητας ανά περιοχή/κράτος, ανάλογα με τα κυριαρχικά συμφέροντα που κάθε φορά αναπτύσσονται.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν ενσωματώσει την Μετεωρολογική τους Υπηρεσία στην Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας, κατηγοριοποιώντας τις καταστροφές και απειλές από το κλίμα, στην ίδια κατηγορία με αυτήν της τρομοκρατίας, άσχετα αν αυτή χρησιμοποιείται εντός και εκτός συνόρων, άσχετα αν θυματοποιούνται εχθροί και φίλοι, πάντα στο όνομα της «σχετικής» ειρήνης, πάντα στο όνομα της Δημοκρατίας της «βίας».
Ο βραβευμένος μετεωρολόγος Scott Stevens, το 2012, αποκάλυψε ότι ο τυφώνας Sandy (Ο τυφώνας Σάντι αποτελεί το μεγαλύτερο σύστημα τροπικών καταιγίδων που έχει καταγραφεί στον Ατλαντικό- επηρέασε την Δομινικανή Δημοκρατία, την Αιτή, τις Μπαχάμες, την Κούβα, την ανατολική ακτή των ΗΠΑ και στη συνέχεια τον ανατολικό Καναδά και την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών) δεν ήταν απλό μετεωρολογικό φαινόμενο, αλλά άλλη μια τραγική απόδειξη της γεωμηχανικής, της χειραγώγησης δηλαδή των φυσικών φαινομένων. Ανάφερε χαρακτηριστικά ο Stevens σε μια γενικότερη αποτύπωση των καρακτηριστικών της γεωμηχανικής και της χρήσης της, ότι χρησιμοποιούν τα καιρικά φαινόμενα ως όπλα για να δημιουργήσουν ακραίες καταστάσεις, τις οποίες εκμεταλλεύεται η παγκόσμια κυβέρνηση, αυτή η κυβέρνηση στην οποία πληρώνουμε τους ρύπους μας…Ο τυφώνας Sandy δημιουργήθηκε, για να κινήσει τα λιμνάζοντα νερά της αποδιοργανωμένης τότε αμερικάνικης οικονομίας με την ανοικοδόμηση και τις επισκευές.
Όλες αυτές οι «φυσικές» καταστροφές έρχονται να μας θυμίσουν πόσο ανίσχυρος είναι ο πολίτης που ζει και αναπνέει ως «φιλικός υπήκοος» στην χώρα του, για να οικοδομεί ισχυρότερα φοβικά σύνδρομα στους υπόλοιπους πολίτες του κόσμου. Σήμερα, που έμαθε ο κόσμος τι σημαίνει χειροκίνητος μαζικός πόλεμος, που αρχίζει να μαθαίνει τι σημαίνει υποδόριος οικονομικός πόλεμος, οι ρομποτικοί εγκέφαλοι του συστήματος έχουν εφεύρει καινούργια όπλα «ευθανασίας» της αντίδρασης, που δεν είναι άλλα από την χειραγώγηση των καιρικών φαινομένων. Σήμερα που οι λαοί καταλαβαίνουν και αντεπιτίθενται πιο εύκολα στην εξαρτητοποίηση και εμπορευματοποίηση του μέλλοντός τους, που καταλαβαίνουν και αντιστέκονται πιο σθεναρά στις συνωμοσιακούς αποικιοκρατικούς πολέμους, εφηύραν κι άλλους τρόπους συνειδησιακής παρενόχλησης του πολίτη, που συνίστανται στην χειραγώγηση των καιρικών φαινομένων. Καμία ηθική προστασία ούτε απέναντι στον άνθρωπο, ούτε απέναντι στο περιβάλλον. Αυτή η ανηθικότητα απέναντι στο περιβάλλον και κατ’ επέκταση στον άνθρωπο, ανοίγει ένα καινούργιο μεγαλειώδες πολιτικό σκάνδαλο το WeatherGate…


http://sioualtec.blogspot.gr/2017/09/the-weathergate.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

SOS.....Η γενοκτονία των Ροχίνγκια


Κόσμος

Γιατί οι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Ροχίνγκια στη Μιανμάρ (Βιρμανία) θεωρούνται η «πιο διωκόμενη μειονότητα του κόσμου» και όλοι μιλούν για μια σύγχρονη γενοκτονία;

Ποιοι είναι οι Ροχίνγκια;

Οι Ροχίνγκια είναι μια μουσουλμανική μειονότητα χωρίς πατρίδα, η οποία θεωρείται από τον ΟΗΕ από τους περισσότερο διωκόμενους λαούς στον κόσμο, καθώς έχει στερηθεί ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, την ιθαγένεια. Ζουν εδώ και αιώνες στην Μιανμάρ, σε αυτήν την κατά πλειοψηφία βουδιστική χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σήμερα αριθμούν περίπου 1,3 εκατομμύρια και ζουν περιορισμένοι στην επαρχία Ραχίν, μέσα σε καταυλισμούς και άθλιες συνθήκες.Η δικτατορία της Μιανμάρ από το 1982 τους έχει στερήσει την ιθαγένεια, γεγονός που τους έχει καταστήσει απάτριδες, ενώ δεν επιτρέπεται να φύγουν χωρίς άδεια από την κυβέρνηση, δεν έχουν δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης, πρόσβαση στην αγορά εργασίας, στην εκπαίδευση ακόμη και στα νοσοκομεία. Λόγω της συνεχιζόμενης βίας και δίωξης, εκατοντάδες χιλιάδες Ροχίνγκια έχουν καταφύγει σε γειτονικές χώρες. Περισσότεροι από 370.000 έχουν καταφύγει στο Μπανγκλαντές από τα τέλη Αυγούστου για να αποφύγουν νέες βιαιότητες.


Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συγκάλεσε επείγουσα συνεδρίαση την Τετάρτη προκειμένου να συζητήσει για τη βία στη Μιανμάρ. Την επείγουσα συνεδρίαση ζήτησαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία, καθώς συνεχώς αυξάνονται οι ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας για την τύχη των μειονοτικών Ροχίνγκια στην πολιτεία Ραχίν της Μιανμάρ. Με μια ανακοίνωσή του, το 15μελές Συμβούλιο Ασφαλείας «εξέφρασε την ανησυχία του για αναφορές υπερβολικής χρήσης βίας κατά τις επιχειρήσεις ασφαλείας και κάλεσε για την λήψη άμεσων μέτρων για τον τερματισμό της βίας στην Ραχίν, για την αποκλιμάκωση της κατάστασης, την αποκατάσταση της έννομης τάξης και τη διασφάλιση της προστασίας των αμάχων».
Ο Ζαου Ιταί, εκπρόσωπος της Προέδρου Αούνγκ Σαν Σου Κι δήλωσε ότι οι δυνάμεις της Μιανμάρ πραγματοποιούν το νόμιμο καθήκον τους, προσπαθούν δηλαδή να αποκαταστήσουν την τάξη στην περιοχή. Οι βιαιότητες εναντίον των μουσουλμάνων Ροχίνγκια στη Μιανμάρ (Βιρμανία) σηματοδοτούν «τον θάνατο του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης«, δήλωσε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατηγορώντας άμεσα την ηγέτιδα της Μιανμάρ Αούνγκ Σαν Σου Κι, η οποία τιμήθηκε το 1991 με το βραβείο αυτό.«Μια απάνθρωπη κυβέρνηση με επικεφαλής μια απάνθρωπη γυναίκα που είχε κερδίσει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης σκοτώνει και καίει απροστάτευτους ανθρώπους, πυρπολεί τα σπίτια τους και δεν υπάρχει καμιά πραγματική αντίδραση. Καταδικάζουμε, εκδίδουμε ανακοινώσεις, αλλά σε τι χρησιμεύει αυτό, χρειάζεται δράση (…) Αυτό σηματοδοτεί τον θάνατο του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης», δηλώνει ο Χαμενεΐ σε βίντεο που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του.

Από πού κατάγονται οι Ροχίνγκια;


Όπως αναφέρει το εκτενές δημοσίευμα του Aljazeera, οι μουσουλμάνοι ζουν στην περιοχή που είναι γνωστή ως Μιανμάρ ήδη από τον 12ο αιώνα, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς. Ο Εθνικός Οργανισμός «Arakan Rohingya National Organisation» υποστηρίζει ότι «οι Ροχίνγκια ζουν στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Ραχίν από το αμνημονεύτων χρόνων».
Κατά τη διάρκεια της περισσότερο από 100 χρόνων βρετανικής κυριαρχίας (1824-1948), σημειώθηκε σημαντική μετανάστευση των φτωχών Μιανμάρ σε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως Μιανμάρ από τη σημερινή Ινδία και το Μπαγκλαντές. Επειδή οι Βρετανοί αντιμετώπιζαν τη Μιανμάρ ως επαρχία της Ινδίας, αυτή η μετανάστευση θεωρήθηκε εσωτερική, σύμφωνα με το Human Rights Watch (HRW).Μετά την ανεξαρτησία, η κυβέρνηση της Μιανμάρ θεώρησε τη μετανάστευση που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βρετανικής κυριαρχίας ως «παράνομη και στη βάση αυτή αρνείται την ιθαγένεια Μιανμάρ», ανέφερε η HRW σε έκθεση του 2000.


Συγκεκριμένα, λίγο μετά την ανεξαρτησία της Μιανμάρ από τους Βρετανούς το 1948, εγκρίθηκε ο νόμος περί ιθαγένειας, ορίζοντας ποιες εθνότητες θα μπορούσαν να αποκτήσουν την ιθαγένεια. Οι Ροχίνγκια δεν συμπεριλήφθηκαν, ωστόσο ο νόμος επέτρεπε σε εκείνους των οποίων οι οικογένειες είχαν ζήσει στη Μιανμάρ τουλάχιστον δύο γενεές να υποβάλουν αίτηση για δελτία ταυτότητας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αρκετοί Ροχίνγκια υπηρέτησαν ακόμη και στο κοινοβούλιο.  Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1962 όμως τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Όλοι οι πολίτες έλαβαν υποχρεωτικές εθνικές ταυτότητες εκτός από τους Ροχίνγκια, όλα τα δικαιώματα των οποίων περιορίστηκαν, όπως οι θέσεις εργασίας και οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες.


Το 1982 ψηφίστηκε ένας νέος νόμος περί ιθαγένειας, ο οποίος κατέστησε ουσιαστικά τους Ροχίνγκια απάτριδες. Σύμφωνα με το νόμο αυτόν, προκειμένου να αποκτήσουν ιθαγένεια ή υπηκοότητα, πρέπει να υπάρχει απόδειξη ότι η οικογένεια του ατόμου έζησε στη Μιανμάρ πριν από το 1948, καθώς και να μιλά την εθνική γλώσσα. Πολλοί Ροχίνγκια «χάθηκαν» στη γραφειοκρατία. Ως αποτέλεσμα του νόμου, τα δικαιώματά τους να σπουδάζουν, να εργάζονται, να ταξιδεύουν, να παντρεύονται, να πιστεύουν ελεύθερα στη θρησκεία τους και να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας καταργήθηκαν.
Από τη δεκαετία του 1970 ήδη, οι βίαιες επιχειρήσεις στην περιοχή Ραχίν ανάγκασαν εκατοντάδες χιλιάδες Ροχίνγκια να μεταναστεύσουν προς το γειτονικό Μπαγκλαντές, καθώς και τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια αυτών των καταστολών, οι πρόσφυγες έχουν συχνά αναφέρει βιασμό, βασανιστήρια, εμπρησμούς και δολοφονίες από τις δυνάμεις ασφαλείας της Μιανμάρ.
Μετά τη δολοφονία εννέα ανδρών της συνοριακής αστυνομίας τον Οκτώβριο του 2016, τα στρατεύματα άρχισαν να επιτίθενται δίχως έλεος, αφού η κυβέρνηση κατηγόρησε μια ένοπλη ομάδα Ροχίνγκια, για τη δολοφονία των αστυνομικών. Κατά τη διάρκεια της καταστολής, κυβερνητικά στρατεύματα κατηγορήθηκαν για μια σειρά παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της εξωδικαστικής δολοφονίας, του βιασμού και των εμπρησμών - ισχυρισμοί που η κυβέρνηση αρνήθηκε.

Τον Νοέμβριο του 2016, αξιωματούχοι του ΟΗΕ κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι διεξάγει εθνοκάθαρση των Ροχίνγκια και δεν ήταν η πρώτη φορά που έγινε μια τέτοια καταγγελία. Τον Απρίλιο του 2013, για παράδειγμα, η HRW κατήγγειλε ότι η Μιανμάρ πραγματοποιεί εκστρατεία εθνοκάθαρσης κατά των Ροχίνγκια, με την κυβέρνηση βέβαια να αρνείται συνεχώς τις κατηγορίες αυτές.Το τελευταίο διάστημα κάτοικοι και ακτιβιστές περιγράφουν σκηνές στρατιωτικών στρατευμάτων που πυροβολούν αδιάκριτα σε άοπλους άνδρες, σε γυναίκες και παιδιά και να βάζουνε φωτιές. Περισσότεροι από 370.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να φύγουν ενώ χιλιάδες είναι παγιδευμένοι σε μια χώρα χωρίς να έχουν καμία νόμιμη εκπροσώπηση, σύμφωνα με την υπηρεσία προσφύγων του ΟΗΕ (UNHCR). Ο ΟΗΕ δήλωσε επίσης ότι χιλιάδες πολίτες που προσπάθησαν να εισέλθουν στο Μπαγκλαντές έχουν εμποδιστεί και κατασταλεί από περιπολίες, ενώ πολλοί επίσης κρατούνται και επιστρέφουν βίαια στη Μιανμάρ.

Πόσοι Ροχίνγκια, έχουν εγκαταλείψει τη Μιανμάρ και πού έχουν καταφύγει;

Από τα τέλη της δεκαετίας του '70, σχεδόν ένα εκατομμύριο Ροχίνγκια έχουν εγκαταλείψει τη Μιανμάρ εξαιτίας των εκτεταμένων διώξεων. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών τον Μάιο, περισσότεροι από 168.000 Ροχίνγκια έχουν εγκαταλείψει τη Μιανμάρ από το 2012. Μετά από τη βία που ξέσπασε πέρυσι, περισσότεροι από 87.000 Ροχίνγκια έφυγαν στο Μπαγκλαντές από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Ιούλιο του 2017, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης. Πολλοί Ροχίνγκια διακινδύνευσαν επίσης τη ζωή τους, προσπαθώντας να φτάσουν στη Μαλαισία με βάρκα από τον κόλπο της Βεγγάλης και τη θάλασσα Ανταμάν. Μεταξύ 2012 και 2015, περισσότεροι από 112.000 έκαναν το επικίνδυνο ταξίδι.

Πριν από τη βία που ξεκίνησε τον Αύγουστο, ο ΟΗΕ εκτιμά ότι υπήρχαν περίπου 420.000 πρόσφυγες Ροχίνγκια στη Νοτιοανατολική Ασία. Επιπλέον, ανέφερε ότι υπήρχαν περίπου 120.000 εσωτερικά εκτοπισμένοι. Από τότε που ξεκίνησε η βία στα βορειοδυτικό της Μιανμάρ, πάνω από 370.000 Ροχίνγκια έχουν καταφύγει στο Μπανγκλαντές, ανέφερε η UNHCR, ενώ είναι άγνωστος ο αριθμός αυτών που σκοτώθηκαν.

Τι λέει η κυβέρνηση της Μιανμάρ;

Η πρόεδρος της Μιανμάρ, Αούνγκ Σαν Σου Κι, και η κυβέρνησή της δεν αναγνωρίζουν τους Ροχίνγκια ως εθνοτική ομάδα, αντίθετα τους κατηγορούν για τη  βία και τις επακόλουθες στρατιωτικές καταστολές ενώ τους αποκαλούν «τρομοκράτες».
Η βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης (!) Αούνγκ Σαν Σου Κι, ενώ δέχτηκε σκληρή διεθνή κριτική για την στάση της ως προς την καταδίωξη της εθνοτικής ομάδας των μουσουλμάνων Ροχίνγκια και τη διεξαγωγή εθνοκάθαρσης της πληθυσμιακής αυτής ομάδας από τις κυβερνητικές δυνάμεις, ενώ αρνείται να τους παραχωρηθεί υπηκοότητα παρότι αποτελούν κατοίκους της χώρας, αρνείται να παραστεί στη συνάντηση του γενικού συμβουλίου του ΟΗΕ σχετικά με το ζήτημα, επικαλούμενη υποχρεώσεις για την αντιμετώπιση των τρομοκρατών στην Μιανμάρ.

Τον Φεβρουάριο του 2017, ο ΟΗΕ δημοσίευσε μια έκθεση που διαπίστωνε ότι τα κυβερνητικά στρατεύματα διαπράττουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μετά την ανανέωση των στρατιωτικών καταστολών που άρχισαν τον Οκτώβριο του 2016. Εκείνη την εποχή, η κυβέρνηση δεν απάντησε άμεσα στα συμπεράσματα της έκθεσης και δήλωσε ότι είχε το «δικαίωμα να υπερασπιστεί τη χώρα με νόμιμα μέσα» κατά της «αύξησης των τρομοκρατικών ενεργειών», προσθέτοντας ότι η εγχώρια έρευνα ήταν αρκετή. Τον Απρίλιο, όμως, η Αούνγκ Σαν Σου Κι, είπε σε μια σπάνια συνέντευξη στο BBC ότι η λέξη «εθνοκάθαρση» είναι «πολύ σκληρή».«Δεν νομίζω ότι συμβαίνει εθνοκάθαρση», είπε. «Νομίζω ότι η εθνοκάθαρση είναι πολύ ισχυρή έκφραση για να χρησιμοποιηθεί για αυτό που συμβαίνει».Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Αούνγκ Σαν Σου Κι, ανέθεσε στον πρώην επικεφαλής του ΟΗΕ Κόφι Ανάν να βρει τρόπους για να θεραπεύσει τις μακρόχρονες διαιρέσεις στην περιοχή. Ενώ πολλοί εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την επιτροπή και τα ευρήματά της, τα οποία δημοσιεύθηκαν τον Αύγουστο του 2017, ο Azeem Ibrahim, ανώτερος συνεργάτης του Κέντρου για την Παγκόσμια Πολιτική, υποστήριξε ότι ήταν απλά ένας τρόπος για την Αούνγκ Σαν Σου Κι, να «ειρηνεύσει την παγκόσμια κοινή γνώμη και να προσπαθήσει να αποδείξει στη διεθνή κοινότητα ότι κάνει ό, τι μπορεί για να λύσει το ζήτημα».Μάλιστα, στον τελευταίο γύρο βίας, η Αούνγκ Σαν Σου Κι, καταδίκασε ένα «τεράστιο παγόβουνο παραπληροφόρησης» για την κρίση, χωρίς να αναφέρει τους Ροχίνγκια που έχουν καταφύγει στο Μπαγκλαντές. Επιπλέον, η κυβέρνηση περιορίζει την πρόσβαση στην εν λόγω περιοχή δημοσιογράφων και οργανώσεων που θέλουν να παρέχουν βοήθεια.

Τι λέει το Μπαγκλαντές για τους Ροχίνγκια;

Υπάρχουν σχεδόν μισό εκατομμύριο πρόσφυγες Ροχίνγκια που ζουν σε κυρίως αυτοσχέδια στρατόπεδα στο Μπαγκλαντές. Η πλειοψηφία παραμένει μη εγγεγραμμένη. Το Μπαγκλαντές θεωρεί ότι οι περισσότεροι από όσους έχουν διασχίσει τα σύνορά του και ζουν έξω από τα στρατόπεδα έχουν «διεισδύσει παράνομα» στη χώρα. Το Μπαγκλαντές προσπαθεί συχνά να εμποδίσει τους πρόσφυγες να διασχίσουν τα σύνορά τους. Στα τέλη Ιανουαρίου, η χώρα αναβίωσε ένα σχέδιο για τη μετεγκατάσταση δεκάδων χιλιάδων προσφύγων Ροχίνγκια από τη Μιανμάρ σε ένα απομακρυσμένο νησί που είναι επιρρεπές σε πλημμύρες και ονομάστηκε επίσης «ακατοίκητο» από οργανώσεις δικαιωμάτων.

Ο ΟΗΕ χαρακτήρισε επίσης την αναγκαστική μετεγκατάσταση «πολύ περίπλοκη και αμφιλεγόμενη». Πιο πρόσφατα, ο υπουργός Εξωτερικών του Μπαγκλαντές χαρακτήρισε τη βία κατά της Ροχίνγια στη Μιανμάρ «γενοκτονία». Η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της χώρας δήλωσε επίσης ότι σκέπτεται «να πιέσει για δίκη εναντίον του Μυανμάρ και εναντίον του στρατού της Μυανμάρ σε διεθνές δικαστήριο» με την κατηγορία γενοκτονίας. Ο πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές, Σέιχ Χασίνα (Sheikh Hasina) επισκέφθηκε το στρατόπεδο προσφύγων Ροχίνγκια τον Σεπτέμβριο και κάλεσε τον ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα να πιέσουν την κυβέρνηση της Μιανμάρ να επιτρέψει την επιστροφή εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων Ροχίνγκια. Είπε ότι το Μπαγκλαντές θα προσφέρει στους πρόσφυγες προσωρινό καταφύγιο και βοήθεια, αλλά ότι η Μιανμάρ θα πρέπει σύντομα «να πάρει πίσω τους υπηκόους της».

Τι λέει η διεθνής κοινότητα για τους Ροχίνγκια;


Ο ΟΗΕ, καθώς και οργανώσεις δικαιωμάτων όπως η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch, έχουν συστηματικά καταδικάσει τη μεταχείριση των Ροχίνγκια από τη Μιανμάρ και τις γειτονικές χώρες. Απαντώντας στον τελευταίο γύρο βίας, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες προειδοποίησε για τον κίνδυνο εθνοκάθαρσης, καλώντας την Aung San Suu Kyi και τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας να σταματήσουν τη βία. Προειδοποίησε επίσης για μια επικείμενη «ανθρωπιστική καταστροφή» εάν η βία δεν τελειώσει.


Ο επικεφαλής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ Zeid Ra'ad al Hussein προέτρεψε τη Μιανμάρ να τερματίσει τη «βίαιη επιχείρηση» ενώ και οι δύο αξιωματούχοι του ΟΗΕ δήλωσαν ότι υποστηρίζουν πλήρως τα συμπεράσματα της συμβουλευτικής επιτροπής, με επικεφαλής τον Κόφι Ανάν, και κάλεσαν την κυβέρνηση να εκπληρώσει τις συστάσεις της.

Ποιος είναι ο Στρατός Σωτηρίας της Arakan;

Ο στρατός σωτηρίας της Arakan Rohingya (ARSA), πρώην γνωστός ως Κίνημα πίστης al-Yaqeen, εξέδωσε μια δήλωση με το νέο του όνομα, τον Μάρτιο του 2017, λέγοντας ότι ήταν υποχρεωμένος να «υπερασπιστεί, να διασώσει και να προστατεύσει την κοινότητα Ροχίνγκια». Η ομάδα που θεωρείται ως «τρομοκρατική» οργάνωση από την κυβέρνηση της Μιανμάρ, δήλωσε ότι θα το κάνει «καθώς έχουμε το νόμιμο δικαίωμα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας σύμφωνα με την αρχή της αυτοάμυνας».Στη δήλωσή της τον Μάρτιο, η ARSA πρόσθεσε ότι «δεν συνεργάζεται με καμία τρομοκρατική ομάδα σε όλο τον κόσμο» και «δεν διαπράττει καμία μορφή τρομοκρατίας εναντίον πολιτών ανεξαρτήτως θρησκευτικής και εθνοτικής καταγωγής». Η δήλωση έλεγε επίσης: «Δηλώνουμε δυνατά και ξεκάθαρα ότι οι αμυντικές μας επιθέσεις απευθύνονται μόνο στο καταπιεστικό καθεστώς της Βιρμανίας σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και αρχές μέχρι να εκπληρωθούν τα αιτήματά μας».

Η ομάδα έχει αναλάβει την ευθύνη για μια επίθεση στις αστυνομικές θέσεις και μια στρατιωτική βάση στη Ραχίν. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, σκοτώθηκαν σχεδόν 400 άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν μέλη του ARSA. Ωστόσο, οι οργανώσεις δικαιωμάτων λένε ότι εκατοντάδες πολίτες έχουν σκοτωθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας.
Στις 9 Σεπτεμβρίου, η ομάδα κήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός για να επιτρέψει στις οργανώσεις βοήθειας να αντιμετωπίσουν την ανθρωπιστική κρίση στην περιοχή. «Η ARSA ενθαρρύνει ένθερμα όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες να ξαναρχίσουν την ανθρωπιστική τους βοήθεια σε όλα τα θύματα της ανθρωπιστικής κρίσης, ανεξαρτήτως εθνοτικού ή θρησκευτικού υπόβαθρου κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας», ανέφερε σε δήλωση, προσθέτοντας ότι καλεί το στρατό της Μιανμάρ να αφήσει κάτω τα όπλα. Η κυβέρνηση της Μιανμάρ χαρακτήρισε κατηγορηματικά την ομάδα ως «τρομοκρατική» οργάνωση στις 25 Αυγούστου.

Πηγή: tvxs.gr

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Τέλος το ψάρεμα στον Σαρωνικό: Σε απόγνωση οι ψαράδες -Επεσαν 60% οι πωλήσεις


psarades7088


Τεράστια είναι η καταστροφή για τους ψαράδες του Σαρωνικού μετά το ναυάγιο του «Αγία Ζώνη ΙΙ» και την πετρελαιοκηλίδα που έχει εξαπλωθεί στις παραλίες της Αττικής.
Τα περισσότερα καΐκια παρέμειναν για τέταρτη ημέρα δεμένα χθες, με τους περισσότερους ψαράδες να τονίζουν πως αν η ρύπανση φτάσει στον βυθό, τότε θα καταστραφούν οικονομικά. Ενδεικτικό είναι, όπως ανέφεραν στον ΣΚΑΪ, ότι οι πωλήσεις ψαριών σημείωσαν πτώση 60%.
Σύμφωνα με το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha, μια φυσιολογική ημέρα, τα καΐκια που έβγαιναν στα ανοικτά για ψάρεμα το πρωί ήταν περισσότερα από 500, ενώ χθες βγήκαν μόλις… 20. Στην περιοχή του Μικρολίμανου, από τα 50 καΐκια, βγήκαν για ψάρεμα τα… 2.
«Ποιος θα ψαρέψει με αυτή τη θάλασσα και ποιος θα αγοράσει αυτά τα ψάρια», λένε με μια φωνή οι ψαράδες της Αττικής.
Τα ψάρια έχουν εξαφανιστεί από τον Πειραιά, τον Άλιμο, το Φάληρο, τη Βάρκιζα και τη Γλυφάδα επισημαίνουν οι αλιείς,με τους πελάτες να τους ρωτούν ήδη αν τα ψάρια έχουν μολυνθεί από την περιβαλλοντική καταστροφή.
Ανδρέας Ξανθός: Ούτε κολύμπι, ούτε ψάρεμα όπου υπάρχει μαζούτ
Παράλληλα ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός μίλησε στον ΣΚΑΪ και ξεκαθάρισε ότι δεν πρέπει ούτε να κολυμπάει ο κόσμος, ούτε να ψαρεύει στις περιοχές που υπάρξει μαζούτ.
«Είμαστε σε επικοινωνία με τις υπηρεσίες δημόσιας υγείας και εντός της ημέρας θα βγει οδηγία σε σχέση με τους κινδύνους της ρύπανσης για τους πολίτες», τόνισε.
Συμπλήρωσε ότι υπάρχει κίνδυνος η ρύπανση να περάσει στη διατροφική αλυσίδα και να φανεί αυτό αργότερα γι’ αυτό θα πρέπει να εντοπιστεί ο βαθμός επηρεασμού της περιβαλλοντικής μόλυνσης.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Στο μικροσκόπιο της ΕΥΠ οι «μισθωμένοι» εμπρηστές του Αυγούστου – Πέντε ύποπτοι για τη Ζάκυνθο


«Κοριοί», ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία έχουν θέσει υπό τεχνολογική και φυσική παρακολούθηση ύποπτους «μισθωμένους» εμπρηστές της Ζακύνθου, Κεφαλονιάς και Αττικής. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σε ασφυκτικό κλοιό βρίσκονται πέντε άτομα στην Ζάκυνθο, εκ των οποίων τρεις φαίνεται να σχετίζονται με «τουριστικά συμφέροντα», ενώ δύο είναι ιδιοκτήτες δασικών εκτάσεων στο νησί.Σε αντίστοιχο κλοιό ερευνών, όπως αποκαλύπτει ο «Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής», βρίσκονται έξι άτομα σε περιοχές της νοτιοανατολικής Αττικής, ως ύποπτοι εμπρησμού δασικών εκτάσεων, με στόχο την καταπάτηση τους. Σε αυτή την περίπτωση οι ύποπτοι θα επιχειρούσαν να αποκτήσουν μέρος καμένων δασικών εκτάσεων με τη μέθοδο της φύτευσης ελαιόδεντρων από… βαρέλια! Με αυτό τον τρόπο θα επέκτειναν εκτάσεις ιδιοκτησίας τους ή θα επιχειρούσαν να τις ιδιοποιηθούν. Ένα ακόμη άτομο, είναι ύποπτο για προσπάθεια εμπρησμού δάσους στην Κεφαλονιά, το βράδυ της περασμένη Τρίτης, όταν προκάλεσε… 10 εστίες φωτιάς κατά μήκος του ίδιου δρόμου!
Φωτιά για τον αδερφό του;
Σε κάποιες περιπτώσεις, στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος και της Ελληνικής Αστυνομίας, ελλείψει ενοχοποιητικών στοιχείων έχουν προσεγγίσει ύποπτους εμπρηστές, σε μία προσπάθεια αποτροπής της συνέχισης της δράσης τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα δύο αδερφών στη Φυλή Αττικής, ένας από τους οποίους είχε προσληφθεί από τον δήμο ως εποχικός πυροσβέστης και έληγε η σύμβασή του. Ο αδερφός του, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ακούστηκε να λέει: «Μην ανησυχείς. Θα κάνω κάτι που μετά θα τους είσαι απαραίτητος. Θα σου υπογράψουν ‘τρέχοντας’ τη σύμβαση». Πράγματι, στις 28 Αυγούστου, και ενώ έπνεαν ισχυροί άνεμοι, ξέσπασε μεγάλη δασική πυρκαγιά στη Φυλή, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν 35 πυροσβέστες, 17 οχήματα, 4 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, τέσσερα αεροπλάνα και ένα ελικόπτερο προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο.
Αστυνομικοί και πυροσβέστες είχαν πολλές ενδείξεις ότι δράστης ήταν ο αδερφός του εποχικού πυροσβέστη, ωστόσο δεν υπήρχαν στοιχεία που να τις επιβεβαιώνουν. Σε μία έσχατη προσπάθεια πρόληψης νέων πυρκαγιών, αστυνομικοί προσέγγισαν με κάποιο τρόπο τα αδέρφια και πέρασαν το «μήνυμα» των υποψιών τους, ώστε να τους σταματήσουν από συνέχιση της παράνομης δράσης τους.
Η «ομερτά» της Ζακύνθου
Ειδικές υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας και κλιμάκια της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, που βρίσκονται στο νησί του Ιονίου, συγκεντρώνουν στοιχεία σε βάρος των υπόπτων, οι οποίοι φαίνεται να λειτουργούν υπό ένα καθεστώς ιδιότυπης «μίσθωσης» και αναζητούν τους «εντολείς», ηθικούς αυτουργούς των επαναλαμβανόμενων εμπρησμών. Τα στελέχη των διωκτικών αρχών εκτιμούν πως οι ηθικοί αυτουργοί, είναι άγνωστοι για τους δράστες εμπρησμού, οι οποίοι «προσλαμβάνονται» μέσω μεσαζόντων. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει έξι προσαγωγές υπόπτων για εμπρησμούς, χωρίς όμως να προκύψει κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος τους, με τα στελέχη των αρμόδιων υπηρεσιών να κάνουν λόγο για μια παράξενη «ομερτά». Οι ύποπτοι συνδέονται με την περιοχή δράσης των εμπρηστών, ως εκ τούτο δικαιολογείται η παρουσία τους στους τόπους εκδήλωσης πυρκαγιών και τους εξασφαλίζει ένα αξιόπιστο «άλλοθι».
Στην πορεία των ερευνών αποφασίστηκε η άρση απορρήτου των επικοινωνιών, με την υποβολή σχετικού αιτήματος στις δικαστικές αρχές, όπως και η παρακολούθηση επικοινωνιών συγκεκριμένων υπόπτων. Οι αξιωματούχοι των διωκτικών αρχών διαπιστώνουν τις τεράστιες οικιστικές πιέσεις στα βόρεια του νησιού, κοντά στο φημισμένο Ναυάγιο, κατά συμφέρονται που επιθυμούν, με κάθε τρόπο, την οικοδομική ανάπτυξη.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Ζάκυνθος, εξαιτίας αυτών των επιχειρηματικών επιθυμιών, βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο εμπρηστών, με «πρωταθλήτριες» χρονιές, το 2001, όταν εκδηλώθηκαν 192 δασικές πυρκαγιές και 185 το 2006. Στα Ιόνια νησιά, εξαιτίας του ιδιότυπου ιδιοκτησιακού καθεστώτος, το 61% των δασικών εκτάσεων ανήκει σε ιδιώτες, το 12% σε μοναστήρια και το 27% σε δημοτικές κοινότητες.
Ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία του Πυροσβεστικού Σώματος και πρώην επικεφαλής της Δ.Α.Ε.Ε., Ανδριανός Γκουρμπάτσης αναφορικά με την Ζάκυνθο τονίζει: «Ο μέσος ετήσιος αριθμός πυρκαγιών στη Ζάκυνθο, είναι 127 αγροτοδασικές πυρκαγιές, γεγονός που σημαίνει ότι κάθε 3 μέρες εκδηλώνεται στη Ζάκυνθο μέσα στο έτος και μία αγροτοδασική πυρκαγιά. Ο μέσος ετήσιος αριθμός καμένων εκτάσεων (μέση ετήσια απώλεια) στη Ζάκυνθο, είναι 3.225,9 στρέμματα.
To 60% περίπου των δασικών πυρκαγιών της Ελλάδας έχει χρόνο κατάσβεσης 7,5 ώρες. Η μέγιστη διάρκεια των πυρκαγιών για την Ελλάδα ανέρχεται σε 15 ώρες περίπου. Στη Ζάκυνθο η μέση διάρκεια των δασικών πυρκαγιών είναι 34 ώρες, μεγαλύτερη σε σύγκριση με τους υπόλοιπους νομούς της χώρας. Στη Ζάκυνθο αναφέρεται το μικρότερο ποσοστό δασικών πυρκαγιών (4%), στις οποίες εξακριβώθηκαν τα αίτια εκδήλωσής τους. Τα νησιά του Ιονίου καταλαμβάνουν την 1η θέση μεταξύ των γεωγραφικών ενοτήτων της χώρας, ως προς τα ποσοστά (22,3%) δασικών πυρκαγιών από κακόβουλο εμπρησμό (εξακριβωμένο ή πιθανό). Ειδικά στη Ζάκυνθο το 60% των δασικών πυρκαγιών οφείλεται σε κακόβουλο εμπρησμό. Αντίστοιχα με τα ποσοστά εξακρίβωσης των αιτίων των δασικών πυρκαγιών είναι και εκείνα του εντοπισμού του δράστη. Στη Ζάκυνθο το ποσοστό εντοπισμού του δράστη είναι (0,9%), το μικρότερο στη χώρα».
Πως το δάσος γίνεται «οικοδομή»;
Στο ερώτημα πως μια καμένη δασική έκταση μπορεί να γίνει οικοδομήσιμη ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία του Πυροσβεστικού Σώματος και πρώην επικεφαλής της Δ.Α.Ε.Ε., Ανδριανός Γκουρμπάτσης, απαντά: «Το Σύνταγμα των Επτανήσων προέβλεπε ότι όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις μεταβιβάζονταν ως εγχώρια περιουσία στις δημοτικές Αρχές. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (Κύθηρα και Αντικύθηρα), οι δημοτικές Αρχές των ιόνιων νησιών δεν φρόντισαν να αποκτήσουν την κυριότητα των δασών. Το Σύνταγμα δεν προβλέπει το τεκμήριο της κυριότητας των δασών για το Δημόσιο. Αυτό θα προβλέπεται μετά την κατάρτιση των δασικών χαρτών, γιατί τότε θα περιέλθει στο Δημόσιο όποια δασική έκταση δεν έχει τίτλο από ιδιώτη. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επίδοξοι εμπρηστές τρέχουν τώρα να κάψουν τα δάση. Όταν καίγεται μία δασική έκταση, πηγαίνει ο ιδιώτης και χτίζει ή περιφράσσει το χώρο και συνήθως το δασαρχείο δεν τον αποβάλλει. Σε περίπτωση που κινήσει τη διαδικασία το δασαρχείο και ο καταπατητής προσέλθει για εξηγήσεις στο δικαστήριο, τότε επικαλείται με τη βοήθεια μαρτύρων τη χρησικτησία, που προβλέπει ότι όταν νέμεσαι μία έκταση για 20 χρόνια  τότε αποκτάς τίτλους κυριότητας. Έτσι, περιέρχεται η έκταση στην κατοχή του».
Ο «εμπρηστικός» απολογισμός
Οι ύποπτες φωτιές στη Ζάκυνθο έχουν ξεκινήσει από τον… Γενάρη στα βόρεια του νησιού και κοντά στην περιοχή του Ναυαγίου. Από τις αρχές του χρόνου έως την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου ξέσπασαν 16 δασικές πυρκαγιές και άλλες 85 από την 1η Μαΐου έως και τις 4 Σεπτεμβρίου. Αναλυτικά ο απολογισμός των πυρκαγιών έχει ως εξής:
4 Ιανουαρίου: Βολίμες Αγ. Νικόλαο ώρα έναρξης 11:45
17 Φεβρουαρίου: Βολίμες Αγ. Νικόλαος ώρα έναρξης 15:40
1 Μαρτίου: Αλικανάς στην περιοχή Καστέλια ώρα έναρξης 19:40
3 Μαρτίου: Δύο πυρκαγιές στις Βολίμες με ώρες έναρξης 15:44 και 17:30
13 Μαρτίου: Βολίμες ώρα έναρξης 20:10
21 Μαρτίου: Βολίμες Αγ. Νικολάου ώρα έναρξης 19:19
30 Μαρτίου: Βολίμες περιοχή Ινέϊκα ώρα έναρξης 16:45
8 Απριλίου: Βολίμες Αγ. Νικόλαος ώρα έναρξης 12:25
16 Απριλίου: Βολίμες ώρες έναρξης 13:15
22 Απριλίου: Δύο πυρκαγιές, στον Βασιλικό στην περιοχή Κανόνια ώρα με ώρα έναρξης 11:15 και στα Λαγκάδια στις 21:00
26 Απριλίου: Βασιλικός, Κανόνια ώρα έναρξης 12:48
27 Απριλίου: Βολίμες Ασκός ώρα έναρξης 17:50
29 Απριλίου: Μαριές με ώρα έναρξης 13:35, η οποία έσβησε πλήρως στις… 8 Μαίου, και μία ακόμη στο Αυγέρι με ώρα έναρξης 22:30
3 Μαίου: Βολίμες ώρα έναρξης 09:50
12 Μαίου: Λίμνη ώρα έναρξης 13:40, έσβησε την επόμενη μέρα
18 Μαίου: Μουζάκι, Αργιλιά ώρα έναρξης 14:15
22 και 25 Μαίου: Βολίμες τρεις πυρκαγιές τις μεσημβρινές ώρες
27 Μαίου: Καλαμάκι ώρα έναρξης 20:33
9 Ιουνίου: Αναπαύσεως ώρα έναρξης 23:00
13 Ιουνίου: Γάλαρο, Μεσάλα ώρα έναρξης 19:39
14 Ιουνίου: Πηγαδάκια δύο φωτιές στις 15:45 και 21:35
20 Ιουνίου: Ορθονιές ώρα έναρξης 12:50, έσβησε την επόμενη μέρα
27 Ιουνίου: Παναγούλα ώρα έναρξης 19:40
30 Ιουνίου: Καλλίτερος ώρα έναρξης 22:05
1 Ιουλίου: Λαγώποδο, δύο φωτιές στις 16:25 και 20:10
3 Ιουλίου: Βολίμες δύο φωτιές στις 20:10 και 12:55
4 Ιουλίου: Βολίμες στις 10:25
7 Ιουλίου: Αργάσι δύο φωτιές στις 17:50 και 18:00, με την κατάσβεση της πρώτης να γίνεται στις 14 Ιουλίου και της δεύτερης στις 9 Ιουλίου
8 Ιουλίου: Βολίμες στις 10:25
10 Ιουλίου: Τρία με ώρα έναρξης 14:45, η οποία κατασβέστηκε στις 17 Ιουλίου
11 Ιουλίου: Ορθονίες ώρα έναρξης 17:00, κατασβέστηκε μετά από 10 ημέρες, Μαριές στις 20:50, Καλαμάκι-Κήποι στις 23:00
14 Ιουλίου: Γαϊτάνο Μπόχαλη στις 15: 25, έσβησε μία μέρα αργότερα
19 Ιουλίου: Μαριές Στενίτης στις 20:00, έσβησε στις 21/7
23 Ιουλίου: Λαγώποδο Καταλουπού στις 16:20 και έσβησε στις 29/7
26 Ιουλίου: Φιολίτης στις 16:30 και Βολίμες στις 21:40 η οποία έσβησε στις 3/8
28 Ιουλίου: Λιθάκια στις 13:30 και Καλαμάκι δύο φωτιές με χρονική διαφορά 35 λεπτών
29 Ιουλίου: Αλικανάς στις 13:30
31 Ιουλίου: Βολίμες-Κουτσουπιά στη 01:00
2-3 Αυγούστου: Βολίμες-Αγ. Θέκλη στις 15:10 και 22:55
4 Αυγούστου: Λιθάκια στις 16:20
7 Αυγούστου: Βολίμες ώρα έναρξης 16:45, πλήρη κατάσβεση στις 19/8
9 Αυγούστου: Γερακάριο στις 14:05, Πηγαδάκια στις 21:10 και Μαριές-Στενίτης στις 16:30 με πλήρη κατάσβεση στις 19/8
11 Αυγούστου: Παναγούλα ώρα έναρξης 13:33, πλήρης κατάσβεση 31/8
12 Αυγούστου: Βολίμες στις θέσεις Ελιές και Αστέρι με ώρα έναρξης στις 23:12 και 23:37, οι οποίες έσβησαν στις 19 Αυγούστου και 1 Σεπτεμβρίου αντίστοιχα
13 Αυγούστου: Τέσσερις πυρκαγιές στις Βολίμες στις περιοχές Αλωνάκι, Σκούτα, Μεγαλώνι, οι οποίες έσβησαν στις 22 και 25 Αυγούστου, και μία ακόμη στη Δάφνη με πλήρης κατάσβεση στις 19/8
20 Αυγούστου: Αργάσι δύο φωτιές με χρονική διαφορά 5 λεπτών, οι οποίες έσβησαν στις 22 και 23 Αυγούστου
23 Αυγούστου: Λιθάκια στις 14:40, πλήρης κατάσβεση στις 31/8
24 Αυγούστου: Δύο φωτιές στις Μαριές-Στενίτη και Αργάσι-Σκοπός στις 20:15 και 20:50, με την πρώτη να σβήνει στις 31/8
25 Αυγούστου: Δύο φωτιές σε Αγαλά και Αργάσι-Σκοπός με την δεύτερη να σβήνει στις 2/9
26 Αυγούστου: Τρεις φωτιές σε Τρία και Βολίμες στις περιοχές Σκούτα και Πελιλόμποι, με ώρες έναρξης από 00:25 έως 02:35, οι οποίες έσβησαν την 1/9
27 Αυγούστου: Τρεις φωτιές στο Καμπί και στις Βολίμες στις θέσεις Γυαλός και Σεβέϊκα, οι οποίες έσβησαν την επόμενη μέρα
28 Αυγούστου: Δύο φωτιές σε Αγαλά και Απελάτι οι οποίες τέθηκαν σύντομα υπό έλεγχο
29 Αυγούστου: Δύο φωτιές σε Ρομίριο και Βολίμες, οι οποίες ξέσπασαν με διαφορά 5 λεπτών, με την πρώτη να σβήνει γρήγορα, ενώ η δεύτερη τίθεται υπό έλεγχο δύο ημέρες αργότερα.
ΠΗΓΗ Ελεύθερος Τύπος

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Βγήκαν τα Μερομήνια: Τι προβλέπουν για τον φετινό χειμώνα


Βγήκαν τα Μερομήνια: Τι προβλέπουν για τον φετινό χειμώναΤα Μερομήνια ή Ημερομήνια είναι μια πανάρχαια μέθοδος πρόβλεψης του καιρού για ολόκληρο τον χρόνο. Η μέθοδος είναι πολύ απλή για όσους γνωρίζουν τα μερομήνια. Όσοι γνωρίζουν παρατηρούν τον καιρό του Αυγούστου για 12 ημέρες, εκ των οποίων κάθε μία αντιπροσωπεύει τον καιρό τον επόμενων μηνών.
Δηλαδή, η πρώτη ημέρα μας δείχνει τι καιρό θα κάνει τον ερχόμενο Αύγουστο, η δεύτερη για τον Σεπτέμβριο, η τρίτη για τον Οκτώβριο, κ.ο.κ.
Δείτε αναλυτικά τι θα συμβεί τον χειμώνα που έρχεται, σύμφωνα με όσα προβλέπουν τα Ημερομήνια:
Σεπτέμβριος 2017
Αρχές Μήνα
1 – 4. Οι βοριάδες θα συνεχίσουν να δίνουν δροσιές. Θερμοκρασία (20 – 28 °C).
5 – 7. Πτώση των βορείων ανέμων με ανοδικές τάσεις της θερμοκρασίας (24 – 34 °C).
8 – 15. Σταθερά δροσερός καιρός και πτώση της θερμοκρασίας (22 – 28 °C).
Μέσα Μήνα
16 – 24. Άνοδος της θερμοκρασίας (29 – 33 °C). Θα δροσίζει στην διάρκεια της μέρας, ανάλογα με την διάρκεια και την ένταση των βορειοδυτικών ανέμων.
Τέλη Μήνα
25 – 28. Η ζέστη θα συνεχίζεται μέχρι και τη δύση κάθε μέρας. Θερμοκρασία (29 – 34 °C). Δροσίζει παροδικά, θερμοκρασία (27 – 30 °C), με νοτιοδυτικούς ανέμους.
29 – 30. Πτώση της θερμοκρασίας (19 – 28 °C). Φθινοπωρινός καιρός με δροσιές και υγρασίες, πιθανές βροχοπτώσεις.
Οκτώβριος 2017
Αρχές Μήνα
1 – 7. Βορειοδυτικοί άνεμοι που θα δροσίζουν περιοδικά. Θερμοκρασία (22 – 29 °C).
8 – 14. Ζεστές σχετικά μέρες. Το εξασθενημένο νοτιοδυτικό αεράκι δεν θα μπορέσει να αποτρέψει την άνοδο της θερμοκρασίας (23 – 30 °C).
Μέσα Μήνα
15 – 26. Ανοδικές τάσεις της θερμοκρασίας (25 – 32 °C) μέχρι τη δύση της μέρας. Τις βραδινές ώρες, κατά τόπους θα έχουμε συγκέντρωση νεφών και πιθανές βροχές με ενδυνάμωση των βόρειων ανέμων.
Τέλη Μήνα
27 – 31. Επάνοδος των δροσερών ημερών με την πιθανότητα βροχών. Θερμοκρασία (18 – 28 °C).
Σαββάτο 28η Οκτωβρίου 2017. Δροσερή μέρα, με κατά τόπους βροχές.
Νοέμβριος 2017
Αρχές Μήνα
1 – 10. Αίθριος καιρός με δροσιά. Οι βοριάδες θα συνεχίζονται με πιθανές βροχές και καταιγίδες. Θερμοκρασία ( 19 – 27 °C).
11 – 16. Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο (24 – 33 °C). Πιθανές βροχές σε μέρες με υγρασία και αυξομειώσεις της θερμοκρασίας.
Μέσα Μήνα
17 – 24. Περιοδικές χαλαζοπτώσεις και στη συνέχεια υψηλές θερμοκρασίες (22 – 32 °C) σε μέρες που θα λείψουν τα νέφη.
Παρασκευή 17η Νοέμβρη 2017 . Δροσερή μέρα με πιθανή βροχόπτωση.
Τέλη Μήνα
25 – 30. Άνοδος της θερμοκρασίας (24 – 32 °C), υψηλές για την εποχή. Θα δροσίσει στο τέλος του μήνα.
Δεκέμβριος 2017
Αρχές Μήνα
1 – 5. Υψηλές Θερμοκρασίες (20 – 28 °C) για την εποχή.
6 – 15. Οι υψηλές θερμοκρασίες θα συνεχιστούν χωρίς αξιόλογα καιρικά φαινόμενα.
Μέσα & Τέλη Μήνα
16 – 25. Οι δυνατοί βοριάδες θα ρίξουν τη θερμοκρασία (10 – 18 °C) και η πτώση αυτή θα συνεχιστεί αν αυτοί θα συνεχιστούν με την ίδια ένταση. Σχετική βελτίωση της θερμοκρασίας σε μέρες με διαρκή ηλιοφάνεια.
Χριστούγεννα Δευτέρα 25η Δεκεμβρίου 2017. χωρίς πολύ κρύο με περιοδικές λιακάδες.
26 – 31. Οι βοριάδες θα κρατήσουν τη θερμοκρασία σε χαμηλά επίπεδα (8 – 18 °C). Πιθανότητα χιονοπτώσεων στα ορεινά και βροχές στα πεδινά.
Ιανουάριος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 14. Ψυχρές αέριες μάζες κρατούν την θερμοκρασία σε χαμηλά επίπεδα (7 – 17 °C).
Μέσα Μήνα
1 – 20. Τσουχτερό κρύο με παροδικές βροχές. Πιθανότητα χιονόπτωσης τις πρώτες πρωινές ώρες. Θερμοκρασία (5 – 17 °C).
Τέλη Μήνα
21 – 31. Συνεχίζονται οι χαμηλές θερμοκρασίες. Ανάλογα της ηλιοφάνειας, θα εξαρτηθούν και τα καιρικά φαινόμενα. Υπάρχει πιθανότητα μικρής έντασης χιονιά. Θερμοκρασία ( 3 – 13 °C).
Φεβρουάριος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 10. Μείωση της έντασης των βόρειων ανέμων, με τη θερμοκρασία να εμφανίζει άνοδο (10 – 17 °C). Δροσερές παραμένουν ακόμη οι μέρες, με κρύες νύχτες και πιθανές βροχοπτώσεις.
Μέσα Μήνα & Τέλη Μήνα
12 – 20. Ανοιξιάτικος καιρός λόγω των νοτιοδυτικών ανέμων. Θερμοκρασία (12 – 20 °C).
Καθαρά Δευτέρα. Ανοιξιάτικος καιρός, με παροδικό νοτιοδυτικό αεράκι.
21 – 26. Ανοδικές θερμοκρασίες (16 – 26 °C). Αραιές συννεφιές και παροδικές βροχές. Συνεχίζονται οι νοτιάδες και οι ζεστές μέρες .
26 – 28. Οι βοριάδες θα ρίξουν την θερμοκρασία (14 – 25 °C).
Μάρτιος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 11. Δροσερές μέρες με πιθανές βροχοπτώσεις. Θερμοκρασία (12 -20 °C). Στη συνέχεια οι βόρειοι άνεμοι θα ρίξουν τη θερμοκρασία (6 – 12 °C) φέρνοντας χιόνια στα ορεινά και πιθανώς και σε χαμηλότερα υψόμετρα.
Μέσα & Τέλη Μήνα
12 – 25. Περαιτέρω πτώση της θερμοκρασίας. Δυνατοί, βορειοανατολικοί άνεμοι θα ρίξουν σημαντικά τη θερμοκρασία (-2 – 12 °C). Βροχές, καταιγίδες και χιονοπτώσεις.
Κυριακή 25η Μαρτίου 2018. Συνεχίζεται ο άστατος καιρός. Το κρύο συνεχίζεται καθ΄ όλη την ημέρα.
26 – 30. Δριμύ ψύχος, με βροχές και καταιγίδες με χιόνια μέχρι τα πεδινά. Θερμοκρασία (-4 – 8 °C).
Απρίλιος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 15. Συνεχίζεται το χειμερινό σκηνικό του καιρού. Βόρειοι άνεμοι με πιθανές καταιγίδες και συνεχείς βροχοπτώσεις. Θερμοκρασία (8 – 15 °C) .
Πάσχα 2018, Συννεφιές – βροχερός καιρός, με ισχυρούς ανέμους. Θερμοκρασία (10 – 14 °C).
Μέσα Μήνα
16 – 26. Βορειοδυτικοί άνεμοι κρατούν τη θερμοκρασία χαμηλά (12 – 18 °C). Με τη πτώση των βοριάδων, ο καιρός θα δώσει δροσερές μέρες αλλά θα έχουμε και ανοιξιάτικες μέρες με άνοδο της θερμοκρασίας (18 – 22 °C).
Τέλη Μήνα
27 – 30. Ανοιξιάτικο το σκηνικό του καιρού λόγω των δυτικών ανέμων. Θερμοκρασία (20 – 28 °C).
Μάιος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 10. Φυσιολογικά για την εποχή καιρικά φαινόμενα. Θερμοκρασία (24 – 30 °C)
Πρωτομαγιά 2018. Δροσερή μέρα με πιθανές βροχές.
Μέσα & Τέλη Μήνα
11 – 22. Η καλοκαιρία συνεχίζεται. Ανοδικές θερμοκρασίες (28 – 32 °C) με δροσερά πρωινά.
23 – 31. Θερμοκρασία (29 – 33°C). Βόρειοι άνεμοι θα δροσίζουν περιοδικά.
Ιούνιος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 10. Ζεστές μέρες. Δυτικό αεράκι συνεχίζει να δροσίζει περιοδικά. Θερμοκρασία (28 – 32 °C).
Μέσα & Τέλη Μήνα
11 – 30. Άστατος καιρός για την εποχή. Βροχές έως και καταιγίδες θα επιδεινώσουν τον καιρό. Μερική πτώση της θερμοκρασίας (25 – 30 °C), κυρίως τις βραδινές ώρες.
Ιούλιος 2018
Αρχές Μήνα
1 – 10. Ένας καλοκαιρινός μήνας ακόμη που ξεκινά με δροσιές. Θερμοκρασία (24 – 30 °C). Βροχές, καταιγίδες έως πιθανές χαλαζοπτώσεις. Δροσιά τις πρωινές και βραδινές ώρες.
Μέσα & Τέλη Μήνα
11 – 20. Βελτίωση της θερμοκρασίας (27 – 34 °C). Συννεφιά με πιθανές βροχές και καταιγίδες. Μεγάλη υγρασία.
21 – 31. Ένα αεράκι θα συνεχίσει τις δροσιές για μερικές μέρες. Θερμοκρασία (29 – 34 °C). Άνοδος της θερμοκρασίας (32 – 37°C) στο τέλος του μήνα.
Πηγή: helppost.g